Een jarenlange economische crisis weegt zwaar op het dagelijks leven van de mensen in een land waar ongeveer 40% in armoede leeft, omdat de stijgende inflatie en de dalende waarde van de Argentijnse peso het spaargeld en de koopkracht van de gewone mensen in puin hebben gelaten.
En toch was zondag het hele land in de nationale blauw-witte kleuren gehuld, terwijl politieke en sportieve rivaliteiten opzij werden gezet en 45 miljoen mensen het eerste WK-succes in 36 jaar vierden.
Echter zeggen deskundigen dat de opgetogenheid niet lang zal duren.
"Wat er gebeurt, is dat sport - en in het bijzonder voetbal - in Argentinië het vermogen heeft om ons te verenigen door emotie, en dat is heel belangrijk in termen van nationale symboliek," vertelde socioloog Rodrigo Daskal aan AFP. "Maar dat betekent niet dat het effectief overdraagbaar is op andere zaken."
Eensgezind kan meer worden bereikt
Tijdens de wedstrijd van zondag stonden supporters van bittere stadsrivalen als Boca Juniors en River Plate in Buenos Aires, of Rosario's Newell's Old Boys en Rosario Central, schouder aan schouder tijdens de spannende strafschoppenserie van Argentinië tegen Frankrijk in Qatar.
"Deze passie en deze eenheid dienen hopelijk als voorbeeld voor de toekomst en laten ons beseffen dat we samen beter zijn," zei oud-Ajacied Nicolas Tagliafico hierover.
Het succes van het team en hun tastbare saamhorigheid heeft bij sommige Argentijnen een gevoel van hoop gecreëerd.
"Het gaat er niet om onze problemen te vergeten, maar om ons eraan te herinneren dat we ons kunnen verenigen, en als we verenigd zijn, trekken we allemaal in dezelfde richting," zei Julio Berdun, 50, terwijl hij met zijn gezin over het iconische Plaza Mayo voor het presidentiële paleis Casa Rosada liep. "We moeten de kloof dichten die ons als land zo verdeeld maakt," zei hij, zijn gezicht blauw en wit geverfd, met een krullenpruik op en gedrapeerd in de Argentijnse vlag.
Tegelijkertijd is er het scepticisme en de vermoeidheid die voortkomen uit decennia van gebroken beloften en verbrijzelde dromen.
"We zijn wereldkampioen, maar meer ook niet. Ik moet gaan werken, iedereen moet gaan werken. De situatie zal niet veranderen, het zal zijn zoals altijd, met als uitzondering dat we op sportief gebied wereldkampioen zijn," zei architect Ricardo Grunfeld, 65.
Spelen voor het volk
Wat resoneerde bij de fans was de emotionele betrokkenheid van de spelers, belichaamd in Messi's schittering, de vreugde van zijn teamgenoten en de tranen van coach Lionel Scaloni.
"Dit team speelt voor het volk, voor de Argentijnse fans, er zijn geen individuele ego's, iedereen speelt voor het team en voor het land," zei Scaloni.
In de politiek is dit anders, en niet alleen vanwege de breuk tussen de Peronistische regering en de rechtse oppositie.
De huidige regering wordt geteisterd door een steeds groeiende kloof tussen president Alberto Fernandez en zijn vice-president en voormalig leider Cristina Kirchner.
"Dit competitieve, effectieve en bescheiden team met goede vibes staat in contrast met een politieke klasse die onderling vecht en de zaken in het land niet verbetert," aldus politicoloog Carlos Fara. "De samenleving is erg moe van deze kloof. Ze hebben het gevoel dat de politieke zaken een belemmering vormen voor ontwikkeling. Ik zie de politieke klasse hier niet over nadenken. Als de euforie voorbij is, wordt het waarschijnlijk weer hetzelfde. De economische problemen zijn van lange duur en de winst van het WK verzacht dat niet."
Spelers blijven uit de buurt van de politiek
Het team zal dinsdag de overwinning vieren met fans bij het iconische Obelisk-monument in de hoofdstad, maar er zijn geen plannen om de president te ontmoeten of feest te vieren in het presidentieel paleis.
"De mensen vinden dat dit een triomf is voor het nationale team en het volk zelf, en het is beter dat de politiek zich erbuiten houdt", aldus Fara.
Waar de andere legendarische voetbalheld van Argentinië, Diego Maradona - die het land in 1986 naar de wereldbeker leidde - zijn steun uitsprak voor verschillende linkse Latijns-Amerikaanse doelen, is de huidige ploeg apolitiek.
"Maradona was betrokken bij de politiek, maar dit team blijft erbuiten", zegt Lucrecia Airaldi, 50, die werkzaam is in personeelszaken. "Ze dragen de vlag, ze vertegenwoordigen iedereen. Dat is geweldig."
Voor velen is het feit dat geen politieke macht munt zal proberen te slaan uit de glorie van het voetbalteam op zich al een overwinning.
"Dit is een sportief succes, het is een voorbeeld voor alle kinderen," zei architect Grunfeld. "Dat is essentieel."